Uznanie adresów IP za dane osobowe nałoży z pewnością na ich dysponentów obowiązki przewidziane przepisami ustawy o ochronie danych osobowych (obowiązek rejestracji zboru, odpowiedniego zabezpieczenia technicznego i organizacyjnego itp.) Ale czy zawsze?

Próba odpowiedzi na nurtujące wiele osób pytanie, jaki jest status prawny IP, czy podlegają ochronie jako dane osobowe, komu i w jakim celu można je udostępnić bez zgody zainteresowanego.

Zastosowanie udostępniania oprogramowania w modelu SaaS wiąże się z szeregiem nowych problemów prawnych.

Twórczość nie istnieje w próżni. Twórczość jest środkiem wyrazu, pewnego rodzaju sposobem na komunikację ze światem zewnętrznym, dlatego niekiedy artysta potrzebuje dialogu - odniesień do twórczości innych autorów. Zważywszy na to, że we współczesnym świecie Internetu każdy z nas wnosi swój własny wkład w globalną internetową kulturę, każdy nas będzie potrzebował ów dialog nawiązać. I, na nasze szczęście, prawo autorskie to ułatwia (przynajmniej w znacznym stopniu).

Każdy z nas robiąc zdjęcia, tworząc grafikę albo umieszczając na blogu swoje przemyślenia, w świetle prawa autorskiego traktowany jest jako twórca (autor). Jednocześnie tworząc w Internecie, ciągle korzystamy z dorobku innych ludzi. Na naszych stronach, czy blogach umieszczamy zdjęcia, obrazki i teksty - utwory innych osób. Czy jest to legalne?

Wpisem tym wracamy do wielce interesującej kwestii adresów IP i innych danych osobowych (lub może należałoby powiedzieć: potencjalnych danych osobowych) przetwarzanych w serwisach internetowych.

Jak pisałem w poprzednim artykule tego cyklu, w UE zarysowuje się coraz wyraźniejsza tendencja do traktowania adresów IP jako danych osobowych. Notabene tendencje te coraz częściej zauważają także inni komentatorzy Internetowi (link: http://osnews.pl/adres-ip-jako-dane-osobowe), bo też niebagatelna jest ranga problemu wymagającego rozstrzygnięcia oraz jego praktyczne konsekwencje dla świata IT.

W ostatnich miesiącach pojawiło się kilka orzeczeń dotyczących odpowiedzialności serwisów akcyjnych za działania ich użytkowników polegające na wystawianiu na aukcjach produktów z podrobionym znakiem towarowym. Pomimo bardzo zbliżonych regulacji prawnych w tym zakresie, zarówno w USA jak i w państwach Unii Europejskiej, wyroki zapadłe w podobnych do siebie sprawach (w sprawie Tiffany vs Ebay w Stanach Zjednoczonych oraz w sprawie LVMH vs Ebay we Francji i Rolex vs Ebay w Niemczech) diametralnie różnią się od siebie.

W Europie Ebay przegrał, w USA odniósł ważne, prawnicze zwycięstwo. Amerykańska linia argumentacji (a jest to bardzo dobry merytorycznie wyrok, jak ładnie nazwali go prawnicy “appeal-proof”) bez wątpienia będzie powtarzana przez serwisu takie jak Allegro na obronę swoich działań.