Poniżej zamieszczamy polskie tłumaczenie tekstu licencji gpl 3 (oryginał na stronach Free Software Foundation), z nanoszonymi przez nas zmianami (dziękujemy za sugestie). Tłumaczenie zostało opracowane przez biuro tłumaczy Kalinauskas sp. z o.o. (www.kalinauskas.pl) oraz zweryfikowane i uzupełnione przez prawników z zespołu prawa własności intelektualnej kancelarii Maruta i Wspólnicy (www.kuczekmaruta.pl). Wierzymy, że obecny tekst oddaje ducha licencji gpl i jest zgodny z polskim językiem prawnym.

Przykładowy wzór umowy o przeniesienie praw autorskich. Wzór pisany z myślą o zabezpieczeniu interesów Nabywcy praw do oprogramowania

Zakup systemu komputerowego jest specyficzną operacją biznesową i w szczególny sposób warto ją analizować. Na ów niecodzienny charakter składa się w pierwszym rzędzie wartość oprogramowania dla przedsiębiorstwa, z reguły nieporównywalnie większa od waloru jego licencji i wdrożenia.

Zastosowanie udostępniania oprogramowania w modelu SaaS wiąże się z szeregiem nowych problemów prawnych.

Na przełomie lat 70. i 80. XX wieku pojawiają się tendencje do objęcia programów komputerowych jednolitą ochroną prawną. Jak zmieniła się sytuacja przez 30 lat?

Czy oprogramowanie komputerowe może być produktem niebezpiecznym? Kto bierze za nie odpowiedzialność?

Zamieszanie na rynku licencyjnym jest ogromne. Zarówno w zakresie (głównie anglojęzycznego) nazewnictwa, jak i metod udostępniania oprogramowania. Warto więc przyjrzeć się, co za poszczególnymi pojęciami stoi.

Wszyscy słyszeliśmy o kłopotach z kartami VISA - pisał o tym m.in. Computerworld. Sytuacja medialnie się uciszyła, warto się zastanowić nad prawnymi konsekwencjami takiej awarii. Zastrzegam, że poniższe uwagi opierają sie tylko na generalnych zasadach, bez analizy konkretnej umowy klient - bank i bank - visa (ponieważ ich nie znam) i bazują na założeniu, że zawiódł system informatyczny VISY (choć nie jest to takie pewne, o czym kilka słów poniżej).